donderdag 11 november 2010

Vanaf 1982 tot 2012 ontmoeten wij uit ieder jaar een man of vrouw die in dat jaar te horen kreeg dat hij of zij geïnfecteerd is geraakt.

FRAGMENTEN UIT DE VERHALEN






Michele 1983
Voordat we aan het leven beginnen, waarbij af en toe de dood langskomt, schenkt ze een beker thee voor me in en stelt ze me op mijn gemak. Dat kan ze goed. Ik voel me binnen tien minuten thuis. Wat blijft is mijn verwondering dat ik hier een vrouw leer kennen die de hele geschiedenis van hiv en aids als patiënte heeft beleefd, ogenschijnlijk zonder de last of wrok die je daarbij verwacht aan te treffen.

***


Erwin  1984
'Ik had last van Multiple Loss Syndrom. Het continu afscheid moeten nemen van vrienden en bekenden werd me teveel. Ik heb er radicaal een streep onder gezet.'

***

Marjolein 1988
Ze mediteert en houdt zich vaak bezig met spiritualiteit. Het helpt allemaal om het leven te leven zoals haar dat voor ogen staat; nooit afwachtend, altijd zoekend. Buiten haarzelf en in haarzelf.


***



Peter en Michael 1989

“Het enige wat ik kan zeggen is dat ik vreselijk van die man gehouden heb. Ik was helemaal dol op hem. Wat een leuke man!!” 
Michael Matthews overleed op 11 januari 1996 aan de gevolgen van aids. Als enige geportretteerde in dit boek leeft hij nog enkel in onze herinnering. Michael was theatermaker, acteur, danser en choreograaf. Onder andere. Maar bovenal was hij een groot kunstenaar. Als geen ander wist hij in zijn voorstellingen de pijn en het verdriet van aids invoelbaar te maken, zonder je machteloos achter te laten. Dat kwam omdat hij zelf de monsters speelde die hij voor zijn succesvolle monstertrilogie gecreëerd had. Daardoor kregen zelfs Frank, Dracula en Hyde iets van de poëzie en de lichtheid mee, die zo eigen was aan hem. 
De laatste jaren van zijn leven was Michael de partner van twee bijzondere mannen. Eén daarvan, Jacques Heijer, de meest gerespecteerde kunstrecensent van zijn tijd, overleed al in 1991 aan aids. Peter, die andere van de twee, zit gelukkig nog gewoon tegenover mij.  
***




Erwin K. 1991
‘Ik ben geen man voor ernstige aandoeningen. Dat weet ik zo ongelooflijk zeker. Ik ben de man van de tomeloze energie, van het altijd in beweging zijn. Ik ben de man van het eeuwige leven!!!’


***
Harrie 1992
Harrie betekent herrie. Hij is compromisloos, niet alleen in zijn vriendschappen en zijn werk, ook in zijn verslavingen en zijn ruzies.
***
Cam 1993
In Hoogeveen, of all places!! Ik heb me nooit gerealiseerd dat er ook heteroseksuele vrouwen zijn die in 1993 in Hoogeveen besmet zijn geraakt!!
***


Marck 2000
Na 30 jaar drugs, na 30 jaar overal en nergens gewoond te hebben, is het tijd voor ‘herstel.’ Zijn geloof speelt daarbij een cruciale rol.
***


Casper 2009
‘Met alles wat ik nu weet, als ik dat had geweten, dan had ik toch echt wel... Want ik was wel iemand die heel selectief, nou ja, dat wil ik niet zeggen... Maar dan had ik wel iets veiliger...’ 


***





Nico 1999


***

Onze sponsoren



 

 










Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen